Vorig jaar was de Johanna van Amsterdam Boat Events absolute publieksfavoriet met kerstengel Mark.
 |
| De Johanna op de Amstel met kerstengel, foto Eric de Bruijn |
Dit is wat de schipper er vorig jaar over schreef in zijn logboek:
De schipper en de engel,
De grote rederij aan het singel had samen met een type dat van organiseren houdt bedacht dat we met z’n allen op kerstavond met in kerstsfeer versierde boten een parade gingen houden. Ik had m’n bedenkingen kerstmis is voor deze niet familiezieke schipper geen feest waaríe naar uitkijkt en de heilige boontjes sfeer die er omheen hangt kan me ook gestolen worden.
Maar het knaagde want het was natuurlijk wel een mooie kans om m’n mooiste bootje eens goed aan het publiek te presenteren, maar hoe dan? Voorzienbaar gehannes met lampjes kersboomtakken en engelenhaar en de aankondiging van de organisatie dat er gratis mallotige kerstmansmutsen beschikbaar werden gesteld hielpen me niet om vaart in het plan te krijgen. Stuurs blikte ik vanuit m’n ‘’walkajuit’’over de Bickersgracht en mompelde een verwensing aan het adres van die genen die het heidense lichtfeest hadden gekaapt ter meerdere eer en glorie van de christelijke (status) symbolen die me van huis uit tegen staan.
De deur van m’n walkajuit ging open en er kwam een barmatroos binnen ze keek naar de humeurige frons in m’n voorhoofd en zei met een glimlach op haar pientere gezicht , ‘’ik heb een plan’’het bleek een geniaalplan te zijn over hoe m’n boot op te tuigen voor de kerstoptocht, het plan stond bol van de christelijke symboliek maar voorzag ook in heel veel –heidens- licht en ...... een engel.
Zo voer ik dan de koude kerstavond in, heidens verlicht met christelijke symbolen en een engel op het achterdek in de schijnwerpers. De andere deelnemers waren zich vrijwel zonder uitzondering te buiten te gegaan aan het plunderen van de firma Beekwilder en aanverwante bedrijven, overal lampjes en natuurlijk die gratissj en dus onvermijdelijke kerstmutsen. Prettige en ontroerende uitzondering, het Amsterdams Smartlappen Koor dat voor deze gelegenheid kerstliederen ten gehore bracht vanaf een platte schuit. Toen ik daar zelf nog mee galmde waren ze gelukkig principiëler en kwam er niks anders uit onze strot dan verwoeste levens, de dood of op z’n minst het verlies van een geliefde, toch ook religieuze onderwerpen lijkt me zo.
Al net zo bijbels was het verzamelpunt voor de deelnemende boten de Zouthaven, geen pilaar of Ruth te bekennen maar de door God boven ons gestelde overheid deed met haar boten op het IJ geinig mee met blauwe zwaailichten in onze kleur- en lichtrijke optocht.
De eerste brug kwam inzicht met daarop tot m’n verrassing tientallen mensen die zo te horen goed te spreken waren over onze bijdrage met een levens echte engel van Amsterdam, voor hun plezier afgedaald op het achterdek van m’n boot. Elke brug opnieuw werd ik verrast door de grote schare mensen die op de been waren om de optocht gade te slaan, hart en engel verwarmend, Zelfs de bemanning van een brandweerauto stapte collectief uit om over de brugleuning geleund commentaar te leveren op het schouwspel dat onder hun voeten doorvoer.
Vanaf m’n stuurkruk voorin de boot kon ik de engel op het achterdek zo af en toe horen klappertanden van de kou maar ze ging met engelen geduld door met het warm aangeklede publiek te trakteren op haar gaven.
Aan het eind van de tocht had de organisatie een afterparty en prijsuitreiking georganiseerd, die hebben we overgeslagen want m’n engel had het niet alleen stervenskoud, engelen kunnen niet sterven maar toch , haar engelen geduld was op en ze had het natuurlijk ook heel druk zo met de kerst voor de deur.
Weer afgemeerd in m’n eigen gracht nam ik weemoedig afscheid van m’n engel, wat me eerst had tegen gestaan was wonderschoon geëindigd met allemaal gelukkige mensen op de brug en aan de kant vol lof en bewondering over de engel van het varendrestaurant.
NB meer foto's van Eric de Bruijn zijn te vinden op www.ericdebruijn.com
NB meer foto's van Eric de Bruijn zijn te vinden op www.ericdebruijn.com
