winter

Winter aan de Bickersgracht

M’m schuit ligt nu meestal afgemeerd achter onze keuken en de kok is met z’n meissie op vakantie. Gelukkig heeft ‘ie wel een maat ingeseind om een oogje in het zeil te houden in het geval we ondanks sneeuw en ijs toch uitvaren met dampende erwtensoep en winterkost.

Zelf meer ik nu ook vaker af achter “Kaap Kont” dan in de zomer want dan komt het er door de drukte vaak niet van. Dan vaar ik samen met de kok het water dun om onze passagiers te plezieren. Maar nu de lange koude nachten me bekruipen ga ik daar behaaglijk liggen en haal ik in wat ik er van de zomer bij in ben geschoten… Zij vind het best dat ik zomers niet bij haar lig afgemeerd want dan maakt de warmte de kooi al gauw tot een opslagplaats van klamme lappen waar het riekt en broeit.  Niet dat ik persoonlijk het me kan permitteren om de hele winter ‘afgemeerd’ te liggen er moet weer veel aan de schuit gebeuren, de ‘Hoop op Behoud ‘ hoopt op onderhoud.

Als eerste is de buikdenning ( de vloer) aan de beurt die moet er uit en vervangen worden door wat knappers. Dat gaat geld kosten, maar gelukkig weet m’n financiële ‘stuur’ nog een mooie vloer uit een woning, dat scheelt weer. Want we hebben afgelopen jaar best lekker gevaren maar de zilvervloot heb ik bij lange na niet binnengehaald. Voor dit jaar denken de kok en ik dat we het drukker krijgen omdat de mensen eraan gewent zijn; Gewent aan de krantenkoppen en televisie journaals met deskundigen waarin het crisis voor en crisis na is wat de klok slaat. Iedereen gaat immers ook gewoon op vakantie en eten moet je toch dus waarom dan niet bij de kok en mij aan boord terwijl je ook nog wat van de stad ziet? Tegenwoordig zeggen ze dat is een “beleving” dat raakt natuurlijk kant nog wal maar de Hoop op Behoud, de kok en ik zorgen wel voor “er-vaaring” als je begrijpt wat ik bedoel.

En die ‘er-vaaring’ spreekt zich wel door daar zijn we van overtuigd. Smullen zullen ze zegt de kok want die heeft tegenwoordig ook internet en daar haalt ‘ie nieuwe recepten vandaan. En wat denk je, volgens die recepten komt alles weer net als in de eerste helft van de vorige eeuw bij de boer uit de polder vandaan. Dan doe je het goed, niks geen buitenissige buitenlandse lif lafjes meer maar “eerlijk eten”. De kok is er vol van maar hij en z’n meissie gaan nog  wel met het vliegtuig op vakantie. 2012 belooft een mooi seizoen te worden m’ schuit weer helemaal opgekalefaterd, de kok met z’n nieuwe menu’s, en u hebt er weer vertrouwen in dat u als u uw roer maar recht houdt en op het goeie moment overstag gaat u de crisis wel aankunt. En crisis of niet Amsterdam blijft de mooiste stad van het land en het zelfde geldt voor m’n Hoop op Behoud en niet te vergeten de kok een betere vind je niet in een kombuis.

Bart blogt - Angstdromen van een organisator

Zie ginds komt de “feestboot”. Daar staat u dan met uw relaties u heeft een boot met alle s d’r op en d’ran besteld om uw relaties eens fijn te fêteren.

En u bent keurig op tijd, goddank niemand in de file of anderszins de weg kwijt geraakt -hulde aan uw stagiaire die dat  onderdeel perfect geregeld heeft. En u staat daar ca 7 a 8 minuten voor de afgesproken tijd, geen boot. "M*#!" mompelt u binnensmonds. Zijn ze ons vergeten, staan we wel op de goeie plek? U onderdrukt uit alle macht uw twijfel en lichte opkomende paniek. 

Het is daar waar u met z’n allen staat niet echt aangenaam onderaan een grote parkeergarage aan de waterkant,  u wordt vanaf een afstandje goed in de gaten gehouden door een handjevol lieden die deel uitmaken van de zelfkant van de grote stad. Het stralend zonnetje waar u opgehoopt had zit vooralsnog achter de wolken en het is fris in uw zorgvuldig gekozen kledij die u perfect staat maar niet gevoerd is.

Nerveus pakt u uw telefoon en belt het 06 nummer dat u van de rederij gekregen hebt, de telefoon aan de andere kant gaat lang over maar wordt niet opgenomen. Nu slaat bij u de vertwijfeling toe….. ze zullen toch niet……. En in gedachten ziet u zichzelf al met een rood hoofd en hakkelend aan uw zorgvuldig geselecteerde relaties opbiechten “dat er iets mis is gegaan”. Ondertussen meent u de vragende blikken die op u worden gericht al te voelen. U probeert zelf verzekerd te blijven overkomen. En blikt over het water of er al een glimp van de boot - die u zelf alleen maar kent van de foto op internet - kunt ontwaren. Niets. Een paar meeuwen. Aan de overkant wat verroeste roeiboten met daaroverheen bouwmarkt afdekzeilen, vaal oranje met bruine vlekken. En over de weg achter u doet  het geluid van een voort loeiende ambulance een aanslag op uw gepijnigde zenuwen. 

Vertwijfeld re-dailt u het 06 nr nog eens, niets! Dit is toch te gek! Inmiddels richt een van uw relaties zich tot u met de woorden “Ik vind het toch zo leuk dat je me uitgenodigd heb en ik verheug me zo op deze boottour door Amsterdam.” U zwijgt, in beslag genomen door uw zenuwen weet u niet meer te reageren. In plaats daarvan kijkt u verwildert rond en uw zakenrelatie trekt bevreemd haar wenkbrauwen op. 

Op dat moment begint uw 06 te rinkelen. Kortaf neemt u op en gromt zonder te luisteren iets terug naar degene die u gebeld heeft. "Hallo!", klinkt het in uw oor, “hoort u me?” Uw irritatie loopt door de zenuwen snel op…..niet nu! “U spreekt met de rederij. De schipper zag aan z’n boordtelefoon dat u geprobeerd had hem te bereiken maar hij kon u niet direct terug bellen omdat ‘ie z’n handen vol heeft aan een lastige manoeuvre met de boot daarom doe ik dat nu even namens hem”. Op hetzelfde moment ziet u de boot voor uw voeten aan de kade afmeren. "Gek", denkt u, "ik hem helemaal niet zien aankomen". 

U kijkt om u heen en ziet en hoort dat uw relaties niets hebben gemerkt van wat u een paar minuten geleden nog zo bezig hield. U voelt de spanning uit u weglopen als een emmer smerig sop door de gootsteen. En nog enigszins ontdaan van de doorstane emoties schud u de hand van de bemanning en wilt u pardoes zelf als eerste aan boord stappen. Net op tijd realiseert u zich dat dat geen pas geeft en enigszins geërgerd door uw eigen onhandigheid doet u gauw weer een paar stappen achteruit. Van een afstandje kijkt u toe hoe de bemanning uw gezelschap aan boord helpt en als u als laatste aan de beurt bent om aan boord te gaan merkt u plotseling op dat er een waterig zonnetje door de wolken priemt.

Winnaar liefdesgedichtenwedstrijd

Liefdesgedichtenwedstrijd voor de stad Amsterdam

Er is een grote verscheidenheid aan gedichten ingestuurd. De jury is o.l.v. voorzitter Ingrid Oyevaar (nauw betrokken bij dichttalent.nl, journalist, documentairemaker) uiteindelijk tot de volgende uitslag gekomen.

1. De Ideale Vrouw - Pim Schregel

Als Amsterdam een vrouw zou zijn
Dan zou ik haar beminnen
Van Schippersgracht tot Leidseplein
Van buiten en van binnen

Ik zou het groen van deze stad
Als wilde haren strelen
En voor mijn allerliefste schat
De carillons bespelen

Geen mens die mij dat kwalijk nam
Het zijn mijn eigen zaken
Want dat is typisch Amsterdam
Je kunt er alles maken

Het is de stad waar ik van hou
Die mij zoveel kan geven
Kortom, de ideale vrouw
Om samen mee te leven

Een gedicht hoeft niet lang te zijn, om te schitteren. Zo blijkt maar weer. Dit gedicht, een echte lofzang op de stad leest als een lied. Als je het leest, hoor je het kabbeldende water en de klanken van een accordeon of draaiorgel. Met de metafoor van de vrouw, is het gedicht ook echt een liefdesgedicht geworden. Prachtig. De jury vraagt zich wel af waarom je koos voor de verleden tijd 'nam' in plaats van 'neemt', maar dat is een kleinigheidje. De ziel van de Amsterdammer spreekt tot slot zo uit het gedicht, daar zal een ieder zich in herkennen. Jury-voorzitter Ingrid Oyevaar

Pim Schregel heeft een rondvaart door Amsterdam van 1,5 uur op maandagavond 14 februari met salonboot de Johanna en 10 van zijn geliefde vrienden gewonnen.

2. Een ongewoon dorp onder de zee - Elise Deben

De 178 etniciteiten,
maken het een multiculturele hutspot
met het Osdorpplein als nieuwe hotspot.

De schots en scheve huizen,
naar opzij, maar ook naar voren,
alleen dat laatste blijkt zo te horen.

De lampjes op de bruggen die,
als een mond met wat missende tanden
nooit of te nimmer allen tegelijkertijd branden.

Zoveel fietspaden,
vol fietsers maar ook scooters,
en toeristen en bakfietsende moeders.

De rode lampen die,
hier niet alleen maar stop betekenen,
maar waar je ook op ‘komen’ kan rekenen.

Noord,
daar kom je normaal echt nooit
misschien wel als Zuid een lijntje uitgooit.

De chaos
op de grachten
in de zomer is dat prachtig.

Dit is toch allemaal fantastisch.

Ook in dit gedicht heeft de dichteres de ziel van de stad weten te vatten. Ze heeft goed gekeken en op originele wijze elementen uit de stad gehaald, en er zo een lofzang op geschreven. De vergelijkingen zoals bijvoorbeeld van de missende tanden, zijn mooi gevonden en tonen dichterschap. De jury denkt dan ook dat dit gedicht een terechte tweede plaats verdient. Van harte gefeliciteerd! Puntje van aandacht is dat op sommige plekken dit gedicht steeds net niet lijkt te rijmen. Een gedicht hoeft niet te rijmen, want we hebben het hier immers niet over Sinterklaasgedichten, maar een zin die eindigt op scooters en een volgende zin die eindigt op moeders, dat voelt wat vals aan.
Ingrid Oyevaar, jury-voorzitter

Liefdesgedichtenwedstrijd

Wordt Amsterdam dit jaar jouw Valentijn?

In Amsterdam wonen ruim 175.000 singles. Met het grauwe februariweer en Valentijnsdag in het vooruitzicht, is dit voor sommigen een eenzame periode. Maar dit hoeft niet. Amsterdam Boat Events daagt alle singles van Amsterdam uit om een liefdesgedicht voor de stad te schrijven. De winnaar krijgt een rondvaart door Amsterdam met 10 van zijn/haar vrienden.

Waarom?

Op Valentijnsdag wordt vaak de liefde tussen stelletjes benadrukt, maar er is natuurlijk veel meer om van te houden. Bijvoorbeeld vrienden, familie of de stad. Amsterdam Boat Events ziet singles niet graag vereenzamen en wil haar liefde voor de stad graag delen.

Liefdesgedichtenwedstrijd

Breng jouw liefde voor de stad onder woorden in een gedicht van maximaal 1 A4. Stuur deze liefdesverklaring vóór woensdag 9 februari 17:00 op naar het volgende mailadres info@amsterdamboatevents.nl met als onderwerp liefdesgedichtenwedstrijd. Vervolgens zal een deskundige jury de inzendingen beoordelen.
Vergeet niet je naam en telefoonnummer te vermelden.

De prijs

Een rondvaart door Amsterdam van 1,5 uur op maandagavond 14 februari met salonboot de Johanna en 10 van je geliefde vrienden.

Kijk hier voor meer informatie.

Kunst met wijn

 







Zondag is het weer tijd voor Kunsteneilanden Amsterdam. Niet alleen een gelegenheid om de de geest te prikkelen, maar dit keer worden alle zintuigen geprikkeld met een wijnproeverij. 

Nadat kunstenares Yvonne Hakkert haar toevlucht nam tot de kleine loods van Amsterdam Boat Events, heeft Carol Sluyter nu ook een ruimte op de Bickersgracht 31. Beiden werken met fotografie en laten zich inspireren door nautische elementen. Dit in een hoge mate van abstractie, waardoor een op zich zelf staand beeld wordt gecreëerd.












 De nautische context spiegelt zich in de ruimte buiten de loods waar de schepen van Amsterdam Boat Events liggen. Hierdoor waan je je helemaal in scheepse sferen. En met de Kunstboot kun je je zelfs met één van deze boten van galerie naar galerie laten vervoeren. Kijk voor meer informatie over de kunstenaars, wijnproeverij en kunstboot op Kunst Eilanden Amsterdam

IJsberen, Pinguins & IJskonijnen

01 dec 2010, -4 graden Celsius
- Nog een uur en dan staat schipper Jarl buiten op het achterdek van de Hoop op Behoud te vernikkelen. De grachten van Amsterdam liggen nog niet dicht en we krijgen de boten nog verwarmd.

Nu de gevoelstemperatuur steeds verder begint te dalen vertrekt een deel van de zomercrew van Amsterdam Boat Events naar warmere oorden. Vandaag is het de beurt aan barmatroos Mark. Hij vliegt vandaag naar zijn geboorteland Zuid Afrika.

Vorige maand vertrok kok Mike naar Thailand om duikles te geven en kok Willem vertrekt eind van de winter naar Brazilië. Ook kok Franca is inmiddels ook naar Burkino Fasso vertrokken. Zij houdt zich deze winter weer bezig met Vive l'Initiative. Een stichting met als hoofddoel: het ondersteunen van in Afrika geïnitieerde lokale projecten. Dit alles onder het motto: 'Il n'y a pas des problèmes, il n'y a que des solutions'. (Kijk voor meer informatie op Vive l'Initiative).
En schipper Jarl? Die vertrekt in januari naar de Seychellen.


Je zou bijna denken dat er geen kok, barmatroos of schipper meer rondloopt bij Amsterdam Boat Events. Maar gelukkig zijn er ook mensen die in de winter graag voor jullie koken: Willem (tot het eind van de winter), Jolande & Rivka. Ook schipper & barmatroos Leanne blijft de hele winter voor warme service en boten zorgen.

Ondertussen vraag ik mij hier op kantoor vraag me af waar ik eens heen zou willen vertrekken. Als het dan zo koud moet zijn sta ik liever tussen wat pinguïns in Antarctica dan dat ik naast mijn collega-ijskonijnen op kantoor zit. Aan collegiale warmte ontbreekt het niet, maar ik heb altijd al eens de grachten uit willen varen. Naar het noorden of naar het zuiden, dat maakt mij niet zo veel uit. Als het maar is voordat de ijberen en de pinguïns door de grachten zwemmen.

Christmas Canal Parade

22 september 2010 - Met 21 C buiten zou je het niet zeggen, maar de voorbereidingen voor de Christmas Canal Parade gaan weer van start. Op kerstavond zal een bonte stoet aan boten in kerst thema door de grachten varen. Voor de deelnemers onderling is het de sport om de meest originele en creatieve boot te presenteren. Vanmiddag worden de eerste plannen gepresenteerd.

Vorig jaar was de Johanna van Amsterdam Boat Events absolute publieksfavoriet met kerstengel Mark.


De Johanna op de Amstel met kerstengel, foto Eric de Bruijn


Dit is wat de schipper er vorig jaar over schreef in zijn logboek:

De schipper en de engel,

De grote rederij aan het singel had samen met een type dat van organiseren houdt bedacht dat we met z’n allen op kerstavond met in kerstsfeer versierde boten een parade gingen houden. Ik had m’n bedenkingen kerstmis is voor deze niet familiezieke schipper geen feest waaríe naar uitkijkt en de heilige boontjes sfeer die er omheen hangt kan me ook gestolen worden.

Maar het knaagde want het was natuurlijk wel een mooie kans om m’n mooiste bootje eens goed aan het publiek te presenteren, maar hoe dan? Voorzienbaar gehannes met lampjes kersboomtakken en engelenhaar en de aankondiging van de organisatie dat er gratis mallotige kerstmansmutsen beschikbaar werden gesteld hielpen me niet om vaart in het plan te krijgen. Stuurs blikte ik vanuit m’n ‘’walkajuit’’over de Bickersgracht en mompelde een verwensing aan het adres van die genen die het heidense lichtfeest hadden gekaapt ter meerdere eer en glorie van de christelijke (status) symbolen die me van huis uit tegen staan.

De deur van m’n walkajuit ging open en er kwam een barmatroos binnen ze keek naar de humeurige frons in m’n voorhoofd en zei met een glimlach op haar pientere gezicht , ‘’ik heb een plan’’het bleek een geniaalplan te zijn over hoe m’n boot op te tuigen voor de kerstoptocht, het plan stond bol van de christelijke symboliek maar voorzag ook in heel veel –heidens- licht en ...... een engel.

Zo voer ik dan de koude kerstavond in, heidens verlicht met christelijke symbolen en een engel op het achterdek in de schijnwerpers. De andere deelnemers waren zich vrijwel zonder uitzondering te buiten te gegaan aan het plunderen van de firma Beekwilder en aanverwante bedrijven, overal lampjes en natuurlijk die gratissj en dus onvermijdelijke  kerstmutsen. Prettige en ontroerende uitzondering,  het Amsterdams Smartlappen Koor dat voor deze gelegenheid kerstliederen ten gehore bracht vanaf een platte schuit. Toen ik daar zelf nog mee galmde waren ze gelukkig principiëler en kwam er niks anders uit onze strot dan verwoeste levens, de dood of op z’n minst het verlies van een geliefde, toch ook religieuze onderwerpen lijkt me zo.

Al net zo bijbels was het verzamelpunt voor de deelnemende boten de Zouthaven, geen pilaar of Ruth te bekennen maar de door God boven ons gestelde overheid deed met haar boten op het IJ geinig mee met blauwe zwaailichten in onze kleur- en lichtrijke optocht.

De eerste brug kwam inzicht met daarop tot m’n verrassing tientallen mensen die zo te horen goed te spreken waren over onze bijdrage met een levens echte engel van Amsterdam, voor hun plezier afgedaald op het achterdek van m’n boot. Elke brug opnieuw werd ik verrast door de grote schare mensen die op de been waren om de optocht gade te slaan, hart en engel verwarmend, Zelfs de bemanning van een brandweerauto stapte collectief uit om over de brugleuning geleund commentaar te leveren op het schouwspel dat onder hun voeten doorvoer.

Vanaf m’n stuurkruk voorin de boot kon ik de engel op het achterdek zo af en toe horen klappertanden van de kou maar ze ging met engelen geduld door met het warm aangeklede publiek te trakteren op haar gaven.

Aan het eind van de tocht had de organisatie een afterparty en prijsuitreiking georganiseerd, die hebben we overgeslagen want m’n engel had het niet alleen stervenskoud, engelen kunnen niet sterven maar toch , haar engelen geduld was op en ze had het natuurlijk ook heel druk zo met de kerst voor de deur.

Weer afgemeerd in m’n eigen gracht nam ik weemoedig afscheid van m’n engel, wat me eerst had tegen gestaan was wonderschoon geëindigd met allemaal gelukkige mensen op de brug en aan de kant vol lof en bewondering over de engel van het varendrestaurant. 

NB meer foto's van Eric de Bruijn zijn te vinden op www.ericdebruijn.com